21 : Vampire Weekend – Modern Vampires of the City
Opener op Vampire Weekend's nieuwste "Obvious Bicycle" geeft gelijk de trend aan van dit album. Een beetje gek. De sound in dit nummer wordt gedomineerd door een geluid alsof een wc ontstopt wordt, of zo'n Ikea stoel die al 31 jaar in een glazen kast staat en voor de 80.534.756e keer op en neer veert. Vampire Weekend klinkt lekker, klinkt swingend en is absoluut origineel. Wel staan er nummers op die op het grensvlak zitten van bijzonder en irritant. Vooral het intermezzo in Diane Young is zo'n voorbeeld dat kriebelt. Niet te vaak luisteren dus, maar eer de zekere poging tot vernieuwing.
Genre: Indiepop
Favoriete nummers: Everlasting Arms en Unbelievers
22 : Majical Cloudz – Impersonator
Het Canadese Majical Cloudz heeft misschien wel één van de meest beklemmende en intense nummers van 2013 gemaakt. This Is Magic vangt angst op een bijzondere manier en is groots door het gebruik van diepe tonen, maar toch ook klein door de beperkte instrumentatie. En zo staan er wel mooie nummers op dit album. Nergens zo intens als This is Magic maar ook de moeite waard.
Genre: Dreampop
Favoriete nummers: This is Magic en Mister
23 : Son Lux – Lanterns
De nieuwe plaat van Son Lux is zo'n plaat die je niet na één keer begrijpt. Alle nummers hebben verschillende lagen en dieptes. Je moet het een paar keer beluisteren om in de wereld van Son Lux mee te worden gezogen. Het genre zit ergens tussen indie, pop, elektronica en folk in. Zullen we dat maar divers noemen? Alleen al opener Alternate World beschikt al over zoveel dynamiek dat je songstijlen door elkaar gaat halen. In Lost it To Trying zijn verschillende flutes te horen, alsof je door een bos met vogels loopt die in een kakefonie van geluiden een muziekstuk aan het arrangeren zijn. Eenden tegen kraaien of zoiets. Met een goeie dikke beat eronder, dat wel. Het geheel pakt bijzonder goed uit. Nummer Easy is zoals de titel betaamt even een rustmoment in het album. Diepe bassen, laag tempo. Dat tempo wordt vervolgens op No Crimes weer vol opgepakt. Als een album na een paar luisterbeurten nog steeds verassingen in petto heeft dan is dat een knappe prestatie. Het is geen gemakkelijke luisterervaring, maar zéker de moeite waard.
Genre: Elektronica
Favoriete nummers: Lost It To Trying en Alternate World
24 : Michael Prins – Rivertown Fairytales
Ik schreef in oktober al over deze plaat dat het echt dé ideale herfstplaat. De winnaar van DBSSW van Nederland heeft een plaat gemaakt met net voldoende deprimerend gevoel om lekker binnen te blijven zitten met een kop herfstthee. De titel van de plaat "Rivertown Fairytales" is al zo lekker duidelijk, "Rivertown" als in een hele natte stad. Laat duidelijk zijn, deze plaat is goed! Mooie, intieme luisterliedjes en met 20 nummers ís hij ook nog eens erg ruimhartig geweest met nieuw materiaal. Mijn favorieten zijn "Lover and a Man" en "Sailor". Nu nog even luisteren naar het nummer dat het meest bij de stemming van de plaat past: "Winter Comes"
Genre: Folkpop
Favoriete nummers: Lover And A Man en Sailor
25 : Asgeir - In the Silence
Rechtstreeks uit Ijsland komt deze Ásgeir. Dit is niet zijn debuut, dat was Dýrð í dauðaþögn, dat je het maar weet. Dit is wél zijn debuut in het Engels en het zal me niet verbazen dat hij daarmee ook over de grens potten gaat breken. Het is een erg prettige cd geworden met lekkere ritmes. Het doet me in nummers als "In The Silence" en "Was There Nothing" denken aan Bon Iver. Vooral de stemgelijkenis is groot. Maar er zitten ook erg spannende nummers tussen met elektro achtige beats zoals "Head In The Snow". Het is indiefolk van de bovenste plank dat je zeker niet moet laten liggen.
Genre: Folkpop
Favoriete nummers: In The Silence en Was There Nothing
26 : Volcano Choir - Repave
Eén van de zijprojecten van Bon Iver´s Justin Vernon is Volcano Choir. Samen met postrockband Collections of Colonies of Bees kiest Justin hier ook voor een redelijk experimentele aanpak. Er worden veel verschillende songstructuren gebruikt, dat pakt verassend en spannend uit. In opener Tiderays is dit direct goed hoorbaar. Vervolgnummer Acetate start erg rustig, gitaartje, maar wordt gedurende het nummer steeds groter en eindigt en een meerstemmig zangfestijn. De gitaren snoeien daaroverheen. Mijn hoogtepunt van het album is "Keel". Dit nummer is instrumenteel zo vreemd, mist een duidelijke structuur, maar wordt door de zang intens gemaakt. Dit fijne album eindigt met Almanac met een heerlijk elektro-achtige deuntje. Geslaagd zijproject al met al!
Genre: Indiepop
Favoriete nummers: Tiderays en Keel
27 : Drake – Nothing Was the Same
Alweer het vierde album van Rapper / R&B-er Drake. De andere grootheden Kanye West en Jay-Z brachten dit jaar allebei een nieuw album uit. Yeezus werd als doorbrekend gezien. Wedermaal een nieuwe stap in Kanye's dark twisted fantasy. Jay-Z was met zijn Magna Carta het bewijs dat ook hij nog lang niet klaar is in de wereld van Hiphop. En wie had dan verwacht dat er dit jaar nóg een dijk van een hiphop album uit zou komen? Het is Drake gelukt! Openingstrack "Tuscan Leather" is direct raak. Doet me een beetje denken aan eerder werk van Kanye, voor een nummer zonder refrein blijft het boeien. Drake laat hier zijn rapkwaliteiten goed horen. Op een track als "Hold On, We're Going Home" komt Drake zijn R&B alter-ego naar boven. Het is echt zo'n lekkere lome laidback track. Andere favoriet, al is het alleen maar om de samenwerking met Sampha, is "Too Much". Hiphop's alive!
Genre: HipHop
Favoriete nummers: Too Much en Hold On, Were Going Home
28 : Kodaline – In A Perfect World (Deluxe)
Ze zullen er langzaamaan wel doodmoe van zijn. Continue de nieuwe Coldplay genoemd worden lijkt me frustrerend. Maar ik kan het niet anders maken. Kodaline is een popband die qua liedopbouw en instrumentatie gewoon erg op Chris Martin en zijn mannen lijkt. De vraag is, vind je dat vervelend? Ik kan dat goed hebben. Eerste single All I Want is zo'n nummer dat over 10 jaar in de grote stadionconcerten (die gaan komen) met vuurwerk en al ten gehore zal worden gebracht. Meerstemmige zanglijntjes, aanzwellende drums en gitaren. Ik zie het al voor me. Niet het hele album is overigens even sterk. Brand New Day en Perfect World zijn irritant positief bedoelde nummers.
Genre: Poprock
Favoriete nummers: All I Want en Love Like This
29 : The Boxer Rebellion – Promises
Hoewel The Boxer Rebellion uit de UK komt liggen de roots van frontman Nathan Nicholson ook in Tennessee. Het lijkt wel de bakermat van de indierock te zijn. Eerste single Diamonds belooft echt wat. Wat een fantastische track is dat zeg! Daarna is het helaas allemaal wat minder, niet slecht! Dat zeker niet, nummers als Keep Moving en New York zijn ook zeker het beluisteren waard. Maar de verwachting was na Diamonds iets hoger.
Genre: Indiepop
Favoriete nummers: Diamond en New York
30 : Dangers of the Sea – Dangers Of The Sea
Bestaande uit bandleden van het voormalige Saybia én leden uit Efterklang heeft het Deense "Dangers of the Sea" een debuutalbum uitgebracht. De sound van Saybia is zeker terug te horen, maar je hoort ook inpiratie terug uit bijvoorbeeld R.E.M. en Fleet Foxes. Het valt het beste te bestempelen als Indiefolk. Echte uitschieters en potentiele doorbraaknummers heeft het album niet. Het is gewoon gelijkmatig goed.
Genre: Poprock
Favoriete nummers: Light en Everything Will Be Allright
Opener op Vampire Weekend's nieuwste "Obvious Bicycle" geeft gelijk de trend aan van dit album. Een beetje gek. De sound in dit nummer wordt gedomineerd door een geluid alsof een wc ontstopt wordt, of zo'n Ikea stoel die al 31 jaar in een glazen kast staat en voor de 80.534.756e keer op en neer veert. Vampire Weekend klinkt lekker, klinkt swingend en is absoluut origineel. Wel staan er nummers op die op het grensvlak zitten van bijzonder en irritant. Vooral het intermezzo in Diane Young is zo'n voorbeeld dat kriebelt. Niet te vaak luisteren dus, maar eer de zekere poging tot vernieuwing.
Genre: Indiepop
Favoriete nummers: Everlasting Arms en Unbelievers
22 : Majical Cloudz – Impersonator
Het Canadese Majical Cloudz heeft misschien wel één van de meest beklemmende en intense nummers van 2013 gemaakt. This Is Magic vangt angst op een bijzondere manier en is groots door het gebruik van diepe tonen, maar toch ook klein door de beperkte instrumentatie. En zo staan er wel mooie nummers op dit album. Nergens zo intens als This is Magic maar ook de moeite waard.
Genre: Dreampop
Favoriete nummers: This is Magic en Mister
23 : Son Lux – Lanterns
De nieuwe plaat van Son Lux is zo'n plaat die je niet na één keer begrijpt. Alle nummers hebben verschillende lagen en dieptes. Je moet het een paar keer beluisteren om in de wereld van Son Lux mee te worden gezogen. Het genre zit ergens tussen indie, pop, elektronica en folk in. Zullen we dat maar divers noemen? Alleen al opener Alternate World beschikt al over zoveel dynamiek dat je songstijlen door elkaar gaat halen. In Lost it To Trying zijn verschillende flutes te horen, alsof je door een bos met vogels loopt die in een kakefonie van geluiden een muziekstuk aan het arrangeren zijn. Eenden tegen kraaien of zoiets. Met een goeie dikke beat eronder, dat wel. Het geheel pakt bijzonder goed uit. Nummer Easy is zoals de titel betaamt even een rustmoment in het album. Diepe bassen, laag tempo. Dat tempo wordt vervolgens op No Crimes weer vol opgepakt. Als een album na een paar luisterbeurten nog steeds verassingen in petto heeft dan is dat een knappe prestatie. Het is geen gemakkelijke luisterervaring, maar zéker de moeite waard.
Genre: Elektronica
Favoriete nummers: Lost It To Trying en Alternate World
24 : Michael Prins – Rivertown Fairytales
Ik schreef in oktober al over deze plaat dat het echt dé ideale herfstplaat. De winnaar van DBSSW van Nederland heeft een plaat gemaakt met net voldoende deprimerend gevoel om lekker binnen te blijven zitten met een kop herfstthee. De titel van de plaat "Rivertown Fairytales" is al zo lekker duidelijk, "Rivertown" als in een hele natte stad. Laat duidelijk zijn, deze plaat is goed! Mooie, intieme luisterliedjes en met 20 nummers ís hij ook nog eens erg ruimhartig geweest met nieuw materiaal. Mijn favorieten zijn "Lover and a Man" en "Sailor". Nu nog even luisteren naar het nummer dat het meest bij de stemming van de plaat past: "Winter Comes"
Genre: Folkpop
Favoriete nummers: Lover And A Man en Sailor
25 : Asgeir - In the Silence
Rechtstreeks uit Ijsland komt deze Ásgeir. Dit is niet zijn debuut, dat was Dýrð í dauðaþögn, dat je het maar weet. Dit is wél zijn debuut in het Engels en het zal me niet verbazen dat hij daarmee ook over de grens potten gaat breken. Het is een erg prettige cd geworden met lekkere ritmes. Het doet me in nummers als "In The Silence" en "Was There Nothing" denken aan Bon Iver. Vooral de stemgelijkenis is groot. Maar er zitten ook erg spannende nummers tussen met elektro achtige beats zoals "Head In The Snow". Het is indiefolk van de bovenste plank dat je zeker niet moet laten liggen.
Genre: Folkpop
Favoriete nummers: In The Silence en Was There Nothing
26 : Volcano Choir - Repave
Eén van de zijprojecten van Bon Iver´s Justin Vernon is Volcano Choir. Samen met postrockband Collections of Colonies of Bees kiest Justin hier ook voor een redelijk experimentele aanpak. Er worden veel verschillende songstructuren gebruikt, dat pakt verassend en spannend uit. In opener Tiderays is dit direct goed hoorbaar. Vervolgnummer Acetate start erg rustig, gitaartje, maar wordt gedurende het nummer steeds groter en eindigt en een meerstemmig zangfestijn. De gitaren snoeien daaroverheen. Mijn hoogtepunt van het album is "Keel". Dit nummer is instrumenteel zo vreemd, mist een duidelijke structuur, maar wordt door de zang intens gemaakt. Dit fijne album eindigt met Almanac met een heerlijk elektro-achtige deuntje. Geslaagd zijproject al met al!
Genre: Indiepop
Favoriete nummers: Tiderays en Keel
27 : Drake – Nothing Was the Same
Alweer het vierde album van Rapper / R&B-er Drake. De andere grootheden Kanye West en Jay-Z brachten dit jaar allebei een nieuw album uit. Yeezus werd als doorbrekend gezien. Wedermaal een nieuwe stap in Kanye's dark twisted fantasy. Jay-Z was met zijn Magna Carta het bewijs dat ook hij nog lang niet klaar is in de wereld van Hiphop. En wie had dan verwacht dat er dit jaar nóg een dijk van een hiphop album uit zou komen? Het is Drake gelukt! Openingstrack "Tuscan Leather" is direct raak. Doet me een beetje denken aan eerder werk van Kanye, voor een nummer zonder refrein blijft het boeien. Drake laat hier zijn rapkwaliteiten goed horen. Op een track als "Hold On, We're Going Home" komt Drake zijn R&B alter-ego naar boven. Het is echt zo'n lekkere lome laidback track. Andere favoriet, al is het alleen maar om de samenwerking met Sampha, is "Too Much". Hiphop's alive!
Genre: HipHop
Favoriete nummers: Too Much en Hold On, Were Going Home
28 : Kodaline – In A Perfect World (Deluxe)
Ze zullen er langzaamaan wel doodmoe van zijn. Continue de nieuwe Coldplay genoemd worden lijkt me frustrerend. Maar ik kan het niet anders maken. Kodaline is een popband die qua liedopbouw en instrumentatie gewoon erg op Chris Martin en zijn mannen lijkt. De vraag is, vind je dat vervelend? Ik kan dat goed hebben. Eerste single All I Want is zo'n nummer dat over 10 jaar in de grote stadionconcerten (die gaan komen) met vuurwerk en al ten gehore zal worden gebracht. Meerstemmige zanglijntjes, aanzwellende drums en gitaren. Ik zie het al voor me. Niet het hele album is overigens even sterk. Brand New Day en Perfect World zijn irritant positief bedoelde nummers.
Genre: Poprock
Favoriete nummers: All I Want en Love Like This
29 : The Boxer Rebellion – Promises
Hoewel The Boxer Rebellion uit de UK komt liggen de roots van frontman Nathan Nicholson ook in Tennessee. Het lijkt wel de bakermat van de indierock te zijn. Eerste single Diamonds belooft echt wat. Wat een fantastische track is dat zeg! Daarna is het helaas allemaal wat minder, niet slecht! Dat zeker niet, nummers als Keep Moving en New York zijn ook zeker het beluisteren waard. Maar de verwachting was na Diamonds iets hoger.
Genre: Indiepop
Favoriete nummers: Diamond en New York
30 : Dangers of the Sea – Dangers Of The Sea
Bestaande uit bandleden van het voormalige Saybia én leden uit Efterklang heeft het Deense "Dangers of the Sea" een debuutalbum uitgebracht. De sound van Saybia is zeker terug te horen, maar je hoort ook inpiratie terug uit bijvoorbeeld R.E.M. en Fleet Foxes. Het valt het beste te bestempelen als Indiefolk. Echte uitschieters en potentiele doorbraaknummers heeft het album niet. Het is gewoon gelijkmatig goed.
Genre: Poprock
Favoriete nummers: Light en Everything Will Be Allright
DEZE ALBUMS HEBBEN DE TOP-30 NÉT NIET GERED
0 reacties:
Een reactie posten